Kazimierz Opaliński
Aktor, reżyser teatralny, kierownik artystyczny i dyrektor teatru. Początkowo pracował w Przemyślu jako drukarz, występował też w zespołach amatorskich. W teatrze zawodowym debiutował w 1912. Podczas I wojny światowej dostał się do niewoli rosyjskiej, jako jeniec brał udział w obozowym życiu artystycznym. Po powrocie do Polski występował m. in. w Przemyślu, Lwowie, Sosnowcu, Katowicach, Grudziądzu, Toruniu, Grodnie, Łodzi, Warszawie (1933-36) i Krakowie (1936-39, Teatr im. Słowackiego). Zajmował się również reżyserią. Podczas okupacji pracował jako urzędnik w magistracie. W latach 1945-50 ponownie występował w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, w latach 1951-52 w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Od 1953 grał w Teatrze Narodowym w Warszawie, w latach 1957-63 w warszawskim Teatrze Współczesnym. Od 1963 do końca życia był ponownie w zespole Teatru Narodowego. Po raz ostatni wystąpił na scenie 15.02.1976. W filmie występował od 1936. Grał też w Teatrze TV, występował w audycjach radiowych, m. in. jako popularny dziadek Mateusz w radiowej powieści "W Jezioranach". Wystąpił też w kilku filmach dokumentalnych. Był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP. Został pochowany w alei zasłużonych cmentarza Powązkowskiego (grób 92).
Znany z
- Czarne chmury (1973)
- Noce i dnie (1978)
- Rękopis znaleziony w Saragossie (1965)
- Ziemia obiecana (1978)
- Komedie pomyłek (1968)
- Ludzie Wisły (1938)
- Noce i dnie (1975)
- Trudna miłość (1954)
- Potop (1974)
- Faraon (1966)
- Zaduszki (1961)
- Dwie Brygady (1950)
- Szyfry (1966)
- Klub profesora Tutki (1967)
- Wiano (1964)
- Kaule (1967)
- Ziemia obiecana (1975)
- Eroica: Symfonia bohaterska w dwóch częściach (1958)
- Piątka z ulicy Barskiej (1954)
- Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg (1967)