Tim Roth
Aktor o bardzo charakterystycznych rysach twarzy, który przedkłada udział w niskobudżetowych, ambitnych filmach nad występy w drogich, lecz mało interesujących artystycznie widowiskach. Początkowo grywał drobnych, ulicznych rzezimieszków. Zadebiutował rolą skinheada w filmie telewizyjnym produkcji BBC, "Made in Britain". Często wcielał się w postaci "młodych gniewnych" (choćby w "Meantime" Mike'a Leigh, czy "The Hit" Stephena Frearsa.) Wystąpił w wielu niezależnych produkcjach, wśród których warto wymienić zwłaszcza "Kucharza, złodzieja, jego żonę i jej kochanka" Petera Greenawaya, "Rosencrantz i Guildenstern nie żyją" Toma Stopparda oraz "Vincenta i Theo" Roberta Altmana. W 1991 roku Roth sprowadził się do Los Angeles. Tam poznał Quentina Tarantino, który powierzył mu rolę w swoim debiutanckim filmie "Wściekłe psy". Od tej pory Roth często współpracował z tym reżyserem, m.in. przy szlagierowym "Pulp Fiction". Powszechny rozgłos i uznanie szerokiej publiczności przyniósł mu występ w obrazie "Rob Roy" Michaela Caton-Jonesa, gdzie zagrał u boku Jessici Lange i Liama Neesona. Za rolę w tym filmie otrzymał nominację do Oscara. Do kina niezależnego powrócił w filmie "Mała Odessa" oraz "Cztery pokoje". W roku 1996 Woody Allen powierzył mu rolę w komedii "Wszyscy mówią: kocham cię". Trzy lata póżniej Roth zadebiutował jako reżyser, filmem "The War Zone". Jest żonaty z Nicki Butler, projektantką mody, którą poznał na festiwalu filmów niezależnych w Sundance.
Znany z
- Late Night with Seth Meyers (2014)
- Jimmy Kimmel Live! (2003)
- Miasteczko Twin Peaks (1990)
- Golden Globe Awards (1944)
- Magia kłamstwa (2009)
- Screen Two (1985)
- Screen Two (1985)
- Pulp Fiction (1994)
- The Late Late Show with Craig Kilborn (1999)
- Opowieści z krypty (1989)
- The Jonathan Ross Show (2011)
- Niesamowity Hulk (2008)
- Shang-Chi i legenda dziesięciu pierścieni (2021)
- 7 snajperów (2026)
- Wściekłe psy (1992)
- Nienawistna ósemka (2015)
- Mecenas She-Hulk (2022)
- Planeta Małp (2001)
- Peaky Blinders: Nieśmiertelny (2026)
- The Play on One (1988)