Igor Śmiałowski

Igor Śmiałowski (1917–2006) był wybitnym polskim aktorem teatralnym, filmowym, telewizyjnym i radiowym, nazywanym ze względu na swój elegancki styl bycia i aparycję „naczelnym arystokratą polskiego ekranu”. Przez dekady występował na najważniejszych scenach Warszawy i zagrał w ponad stu filmach oraz serialach. Najważniejsze fakty z życiorysu • Pochodzenie i edukacja. Urodził się 20 czerwca 1917 roku w Moskwie w polskiej rodzinie wywodzącej się z Wileńszczyzny. Dorastał w Wilnie, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Pięknych, a w czasie okupacji w 1940 roku ukończył tamtejsze tajne Studio Dramatyczne. • Okres wojenny. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku jako żołnierz artylerii przeciwlotniczej, a podczas wojny działał w wileńskiej Armii Krajowej. Na scenie zadebiutował w 1940 roku w wileńskim kabarecie „Ksantypa”. • Kariera teatralna. Po wojnie występował w teatrach Białegostoku, Krakowa, Katowic i Łodzi, by od 1948 roku na stałe związać się z Warszawą. Przez ponad dwadzieścia lat grał w Teatrze Narodowym (1950–1971), następnie w Teatrze Komedia (1971–1976) oraz w Teatrze Polskim (1976–1987). • Dorobek filmowy i serialowy. Na ekranie zadebiutował w „Zakazanych piosenkach” (1946). Sławę przyniosły mu role arystokratów, wojskowych i inteligentów w klasykach takich jak „Znachor” (hrabia Czyński), „Chłopi” (Dziedzic), „Lalka” (książę), „Kariera Nikodema Dyzmy” (książę Roztocki), „Stawka większa niż życie” oraz serial „Dom”, w którym w 2000 roku jako hrabia Alfred Bizanc pożegnał się z ekranem. • Radio, kabaret i twórczość literacka. Wystąpił w ponad dwustu słuchowiskach Teatru Polskiego Radia oraz w Kabarecie „Wagabunda”. Był także autorem cenionych zbiorów anegdot teatralnych i wspomnień („Igor Śmiałowski opowiada”, „Igoraszki z Melpomeną”, „Cała wstecz”). • Życie prywatne i śmierć. Od 1945 roku aż do śmierci był żonaty z Danutą Sieragowską, z którą miał córkę Joannę. Zmarł 16 czerwca 2006 roku w Warszawie, na cztery dni przed 89. urodzinami, i spoczął na Starych Powązkach.

Znany z