Marian Łącz
Marian Łącz (1921–1984) był wyjątkową postacią w polskiej kulturze i sporcie – wybitnym aktorem teatralnym i filmowym, ale również znakomitym piłkarzem i reprezentantem Polski. Widzowie pokochali go jako zbójnika Słowaka w serialu Janosik oraz dzięki niezapomnianym rolom drugoplanowym w komediach Stanisława Barei. Kariera sportowa i aktorska • Piłkarska reprezentacja Polski. Urodził się 5 grudnia 1921 roku w Rzeszowie. Zanim trafił na wielki ekran, odnosił sukcesy na boisku jako napastnik Resovii, Lechii Gdańsk, ŁKS-u Łódź (z którym w 1949 roku został wicekrólem strzelców ligi) oraz Polonii Warszawa (zdobywca Pucharu Polski w 1952 roku). Rozegrał 3 mecze w reprezentacji Polski, a karierę piłkarską zakończył w 1956 roku. • Teatr i kultowe role filmowe. Równolegle z grą w piłkę studiował aktorstwo, kończąc w 1950 roku warszawską PWST, po czym przez ponad 30 lat był związany ze stołecznym Teatrem Polskim. Na ekranie zasłynął jako zbójnik Słowak w Janosiku (1973–1974), a także jako ulubiony aktor epizodyczny Stanisława Barei – wystąpił m.in. w filmach Brunet wieczorową porą, Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz?, Miś (jako inkasent) oraz w serialu Alternatywy 4 (jako Matraszak). Życie prywatne i śmierć • Aktorska rodzina. Jego żoną była aktorka Halina Dunajska, a ich córką jest znana aktorka i pisarka Laura Łącz. • Nagła śmierć. Zmarł niespodziewanie 2 sierpnia 1984 roku w wieku 62 lat na zawał serca, we śnie, na swojej działce pod Radzyminem. Spoczął na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.
Znany z
- Dom (1980)
- Dom (1980)
- Stawka większa niż życie (1968)
- Polskie drogi (1977)
- Janosik (1974)
- Alternatywy 4 (1986)
- Kiedy miłość była zbrodnią (1968)
- Miś (1981)
- Pasja (1978)
- Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (1978)
- Przygody psa Cywila (1968)
- Bokser (1967)
- O dwóch takich, co ukradli księżyc (1962)
- Brunet wieczorową porą (1976)
- Dancing w kwaterze Hitlera (1971)
- Miłość z listy przebojów (1985)
- Zadzwońcie do mojej żony (1958)
- Kazimierz Wielki (1976)
- Kolorowe pończochy (1960)
- Grzeszny żywot Franciszka Buły (1980)