Hanna Balińska

Hanna Balińska znana również jako Hanna Balińska‐Korsztyn (ur. 4 lutego 1943 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna pochodzenia włoskiego, szwajcarskiego i francuskiego. Urodziła się w Warszawie jako córka Irène de Jomini-Balińskiej (ur. 1916 w Sankt Petersburgu, zm. 1985 w Warszawie) i Bolesława Balińskiego. Jej matka była tłumaczem przysięgłym z języków: angielskiego, francuskiego i włoskiego i współautorką podręczników do języka angielskiego i francuskiego. Jej przodkiem ze strony matki był teoretyk wojenny, generał brygady wojsk Napoleona Bonaparte baron Antoine-Henri Jomini. Po ukończeniu nauki w prywatnym Liceum Ogólnokształcącym Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Wawrze, studiowała w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. W roku 1966 ukończyła studia i otrzymała tytuł magistra sztuki. Tuż po maturze wygrała casting i trafiła na Scenę Kameralną Teatru Polskiego w Warszawie w komedii Rogera Vaillanda Pan Jan w reżyserii Jana Kreczmara u boku Kreczmara, Barbary Ludwiżanki i Marii Ciesielskiej. Jako studentka PWST wystąpiła w pokazie dyplomowym jako Helena Andriejewna w dramacie Antona Czechowa Wujaszek Wania (styczeń 1966) jako Helena Andriejewna w reż. Jana Świderskiego oraz satyrze obycza­jowej Wojciecha Bogusławskiego Spazmy modne (marzec 1966) w reż. Janiny Romanówny w podwójnej roli Lukrecji, siostry Hrabiny i Małgosi, pokojowej Hrabiny. Po odebraniu dyplomu wyjechała do Olsztyna, gdzie w latach 1966–1969 grała w Teatrze im. Stefana Jaracza. W latach 1969–1974 była związana ze szczecińskimi Państwowymi Teatrami Dramatycznymi. W 1975 otrzymała angaż w warszawskim Teatrze Polskim, z którym była związana do roku 1986. Za swoje sceniczne role zdobywała dobre recenzje. – „Ta młoda aktorka ma urodę sceniczną i wdzięk, dużo naturalnego wyrazu” – pisał Roman Szydłowski. W latach 1987–1989 grała na scenie Teatru Syrena. W 1990 zrezygnowała z pracy w zawodzie aktorki.

Znany z