Juliette Binoche
filmowa, teatralna i telewizyjna, reżyserka oraz malarka, laureatka Oscara, nagrody BAFTA i Cezara. Urodziła się 9 marca 1964 roku w Paryżu, a w historii kina zapisała się jako jedna z nielicznych aktorek nagrodzonych na wszystkich trzech najważniejszych europejskich festiwalach filmowych w Cannes, Wenecji i Berlinie. Dzieciństwo, polskie korzenie i początki kariery • Artystyczny dom i polskie pochodzenie. Dorastała w twórczym środowisku – jej ojciec był rzeźbiarzem i reżyserem teatralnym, a matka aktorką oraz nauczycielką. Posiada również polskie korzenie ze strony matki, której rodzina była związana z Częstochową. • Edukacja i debiut. Ukończyła prestiżową paryską szkołę teatralną Conservatoire National Supérieur d’Art Dramatique. Na dużym ekranie zadebiutowała w wieku dwudziestu lat, a francuski rozgłos przyniosła jej główna rola w dramacie André Téchiné Spotkanie (Rendez-vous, 1985). • Międzynarodowy przełom. Światowa publiczność poznała ją w 1988 roku dzięki głośnej anglojęzycznej adaptacji powieści Milana Kundery Nieznośna lekkość bytu, w której wystąpiła u boku Daniela Day-Lewisa. Najważniejsze role filmowe i sukcesy • Współpraca z Krzysztofem Kieślowskim. Ogromne uznanie krytyków przyniosła jej rola pogrążonej w żałobie Julie w arcydziele Trzy kolory: Niebieski (1993). Za tę kreację zdobyła Puchar Volpiego na festiwalu w Wenecji oraz francuskiego Cezara. • Oscar za Angielskiego pacjenta. W 1996 roku zagrała kanadyjską pielęgniarkę Hanę w melodramacie wojennym Angielski pacjent. Rola ta przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej, nagrodę BAFTA oraz Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie. Kolejną nominację do Oscara otrzymała za komediodramat Czekolada (2000). • Kino autorskie i europejska potrójna korona. W 2010 roku zdobyła Złotą Palmę dla najlepszej aktorki w Cannes za film Abbasa Kiarostamiego Zapiski z Toskanii, kompletując tym samym nagrody aktorskie na trzech głównych festiwalach w Europie. Chętnie współpracowała z uznanymi reżyserami, występując m.in. w filmach Skaza (1992), Ukryte (2005), Sponsoring (2011) Małgorzaty Szumowskiej oraz Sils Maria (2014). • Nowsze produkcje i debiut reżyserski. W ostatnich latach zachwyciła rolą kucharki Eugénie w melodramacie Bulion i inne namiętności (2023) oraz wcieliła się w Coco Chanel w serialu Nowy styl (The New Look, 2024). Ponownie spotkała się na planie z Ralphem Fiennesem w dramacie Powrót Odyseusza (The Return, 2024), a w 2026 roku zagrała główną rolę w cenionym dramacie Daleko od brzegu (Queen at Sea) oraz zadebiutowała jako reżyserka dokumentu In-I in Motion. Życie prywatne i pozostała działalność • Rodzina. Nigdy nie wyszła za mąż. Ma dwoje dzieci – syna Raphaëla ze związku z nurkiem André Hallem oraz córkę Hanę ze związku z francuskim aktorem Benoît Magimelem. • Taniec, malarstwo i działalność społeczna. Poza aktorstwem zajmuje się malarstwem oraz poezją, a w latach 2008–2009 występowała na światowych scenach we współczesnym spektaklu tanecznym In-I u boku choreografa Akrama Khana. W 2024 roku objęła funkcję prezydentki Europejskiej Akademii Filmowej.
Znany z
- The Late Late Show with Craig Ferguson (2005)
- The View (1997)
- The Graham Norton Show (2007)
- Vivement dimanche (1998)
- Champs-Elysées (1982)
- Spécial cinéma (1974)
- Kulturplatz (2004)
- Godzilla (2014)
- 28 minutes (2012)
- Vivement dimanche prochain (1998)
- Infrarouge (2006)
- Oscary (1953)
- Beau geste (2023)
- Cérémonie des César (1976)
- Cérémonie des César (1976)
- Gdzie jest mój agent? (2015)
- Faut Voir - L'Hebdo cinéma (2023)
- Ghost in the Shell (2017)
- Nowy styl (2024)
- Schody (2022)