Marek Walczewski
Marek Walczewski to wybitny polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy, ceniony zarówno za wielkie, ekspresyjne role dramatyczne u najwybitniejszych polskich reżyserów, jak i kultową kreację komediową starszego aspiranta Stępnia w serialu 13 posterunek. Urodził się 9 kwietnia 1937 roku w Krakowie, a zmarł 26 maja 2009 roku w Warszawie w wieku 72 lat. Dzieciństwo, edukacja i działalność teatralna • Muzyka, szermierka i studia. Dorastał w Krakowie w rodzinie o lwowsko-wiedeńskich korzeniach. W młodości uczęszczał do szkoły muzycznej w klasie skrzypiec oraz odnosił sukcesy sportowe jako reprezentant Polski juniorów w szermierce. W 1960 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. • Krakowskie i warszawskie sceny. Karierę teatralną rozpoczął w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego (1960–1964) oraz Starym Teatrze (1964–1972), gdzie zachwycał rolami w inscenizacjach Konrada Swinarskiego i Jerzego Jarockiego. Po przeprowadzce do stolicy występował w Teatrze Współczesnym, Teatrze Ateneum, Teatrze Studio oraz Teatrze Dramatycznym. Najważniejsze role filmowe i serialowe • Debiut i arcydzieła polskiego kina. Na dużym ekranie zadebiutował w 1963 roku rolą Tadeusza w głośnym dramacie Andrzeja Munka Pasażerka. Stworzył wybitne kreacje w klasycznych filmach Andrzeja Wajdy – jako Gospodarz w Weselu (1972) oraz Bum Drumowicz w Ziemi obiecanej (1974). • Kino historyczne, autorskie i międzynarodowe. Wystąpił w takich produkcjach jak Noce i dnie (1975), Śmierć prezydenta (1977, jako zabójca Eligiusz Niewiadomski), nagrodzony Oscarem Blaszany bębenek (1979) Volkera Schlöndorffa, Golem (1979) Piotra Szulkina, Vabank II, czyli riposta (1984, jako naczelnik więzienia Twardijewicz) oraz Kingsajz (1987) Juliusza Machulskiego. • Kultowy Stępień i ostatnie role. Ogromną popularność wśród masowej widowni przyniosła mu rola krótkowzrocznego i ekscentrycznego starszego aspiranta Stępnia w sitcomie 13 posterunek (1997–2000). Zagrał również rycerza Eycka z Denesle w Wiedźminie (2001), a po raz ostatni pojawił się na ekranie w poruszającej roli ojca głównej bohaterki w dramacie Małgorzaty Szumowskiej Ono (2004). Życie prywatne i choroba • Rodzina. Jego pierwszą żoną (w latach 1961–1974) była wybitna aktorka Anna Polony. W 1974 roku poślubił aktorkę Małgorzatę Niemirską, z którą pozostał w związku aż do swojej śmierci. • Choroba i odznaczenia. Z powodu postępującej choroby Alzheimera wycofał się z życia zawodowego w 2004 roku. Został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1977) oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)
Znany z
- 13 posterunek (1997)
- Blaszany bębenek (1979)
- Boża podszewka. Część druga (2005)
- Polskie drogi (1977)
- Marszałek Piłsudski (2001)
- Noce i dnie (1978)
- Trzecia granica (1976)
- Pasażerka (1963)
- Ziemia obiecana (1975)
- Crimen (1990)
- Trzecia część nocy (1972)
- O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji (1985)
- Wojna światów - następne stulecie (1981)
- Wiedźmin (2001)
- Ziemia obiecana (1978)
- Ga, Ga. Chwała bohaterom (1986)
- Synteza (1984)
- Kawalerskie życie na obczyźnie (1993)
- Do krwi ostatniej (1981)
- Dzieje grzechu (1975)