Całe dni na drzewach (1977)

Stara kobieta (Madeleine Renaud), matka, przybywa do Paryża z krańców ziemi, z odległej byłej kolonii, aby zobaczyć syna (Jean-Pierre Aumont) przed śmiercią. Ten figlarny, leniwy, złodziejski syn, ten stary syn, jest ulubieńcem swojej matki. Nie widzieli się od dziesięciu lat. Matka jest już bardzo stara, niemal zniedołężniała, bulimiczna i bełkotliwa; jest na skraju śmierci. Ale miłość, którą żywi do syna, przetrwała upadek jej rozumu i życia. To wciąż ta szalona miłość, oceaniczny ruch, który pochłania wszystko w głębi. Matka spróbuje sprowadzić tego starego syna z powrotem ze sobą po raz ostatni. W rzeczywistości przybyła, aby odnaleźć tego spośród swoich dzieci, który spędzał dni na drzewach szukając gniazd, tego, który stracił życie, a tym samym swoje wieczne dziecko. Świadkiem tego trudnego spotkania jest półprostytutka (Bulle Ogier), która tymczasowo mieszka z synem.

Dramat